Alkmaars dichtersgilde

gedicht van de maand maart 2011

BOEKELERMEER

Ik koester altijd nog de visioenen
van langs die smalle weg met poldersloot
waar ik met eerbied keek, ja haast devoot,
naar leven in het ritme van seizoenen.

Er was geen sprake nog van land ontgroenen
Ik zag er menig dorpse stadsgenoot
gewassen koesteren voor geest en brood:
de fresia’s, de bollen, de pioenen.
 
Nu groeit daar industrie. Op het absent
van pas gesloopte trotse boerderijen,
verborgen door een laatste strook natuur

staat fier, als een vergeten monument,
een bessenstruik, symbool van het voorbije  
landschappelijk zoet en het uiteindelijk zuur.

 

©  Adrie Oudejans