Alkmaars dichtersgilde

Eenzame uitvaart

Margreet Schouwenaar, heeft zich bij haar aanstelling als stadsdichter voorgenomen een rol te gaan spelen bij de Eenzame uitvaarten. Onder een Eenzame uitvaart wordt een begrafenis of crematie verstaan die door niemand wordt bijgewoond, afgezien van de dragers en misschien een medewerker van de Sociale Dienst.

De groep waar het hierbij om gaat is divers: verwaarloosde bejaarden, zwervers, illegalen, oude junks, maar ook mensen zonder directe familie of nabestaanden.

De taak van de dichter bij een Eenzame uitvaart is delicaat en dienstbaar. Hij verdiept zich voor zover mogelijk in de achtergrond van de gestorvene en schrijft op basis hiervan een gedicht dat hij voordraagt bij de uitvaart.

Hij is geen familie, geen vriend, maar brengt een saluut aan iemand die hij niet heeft gekend, nooit zal leren kennen, maar die hij eert als medemens. De dichter begeleidt de eenzaam gestorvene naar zijn laatste rustplaats als naaste en benadrukt daarmee de verbondenheid van alle mensen.

Schouwenaar draagt samen met het dichtersgilde zorg voor deze laatste begeleiding. 

23 September 2011 gingen Margreet Schouwenaar en de leden van het dichtersgilde hiermee van start. Het eerst geschreven vers is Laat het zo zijn.

Het gedicht dat wordt voorgedragen wordt als een blijvende herinnering geplaatst op een bordje met de naam van de overledene. Deze bordjes staan verspreid op de Algemene Begraafplaats aan de Westerweg. De bordjes worden mede mogelijk gemaakt door Associatie Uitvaartfonds, Victoriefonds Alkmaar en de Piusstichting.

Op 9 december 2016 werd een klein monument onthuld door burgemeester Piet Bruinooge.  Het monument markeert het begin van de gedichtenroute over de begraafplaats die wordt gevormd door de geplaatste gedichten.