Alkmaars dichtersgilde

gedicht van de maand december 2016

de citycoiffeur

paardrijden leerde ik op het poolse platteland,
vertelt de kapper: knieën naar binnen, net als de tenen.
daar ging ik, in de maïsvelden te verdwalen
en toch altijd weer terug naar waar het zure brood
beter smaakt dan welke taart ook.

hij ontpluist de krullen die ik zorgvuldig heb gekweekt.

een haar kan hooguit zeven jaar mee,
vertelt hij, om me heen springend als een veulen.
hij kan het weten want zijn vader knipte,
zijn grootvader en die daarvoor.
knippen zit me in het bloed, zegt hij.

de schaar flitst langs mijn oor, koel aan de hals.

steeds kom ik terug. hier heb ik leren luisteren
naar de handen aan mijn hoofd. hier word ik ouder
en jonger, in een mum van tijd.
hier durf ik mijn achterhoofd te zien.

hier kijk ik niet alleen in de spiegel.


© elly stolwijk