Alkmaars dichtersgilde

KERK OP HET MARKTPLEIN

Omdat er een hart nodig was in deze
stad, een plaats waar hoop de smaak
van melk had, troost zo zacht was
dat zelfs de tandeloze kauwen kon;

omdat vuur de gloed van het geloof
liet laaien, zodat muren hoger resen
dan; omdat een ieder vlakbij die
ongekende grens zou komen,

zoekend naar het klein moment dat
het nul-nul staat, dat geen speler
uithaalt, geen zonde wordt aangekaart,
de stilte die een ieder draagt, hoorbaar

wordt, tot de Saligmaeker reikt en kaatst
in zijn capsule van steen, zijn slag zich
klemt aan de lucht als een strijder aan
zijn paard. Een touw zwiept boven

het stadsgezicht. Boven al leven, boven
al onvermoed licht.

Margreet Schouwenaar


Saligmaeker, klok in 1525 aan de Grote kerk geschonken. (Ick heet Saligmaeker. Als ick geluydt word bedrijf ick rou over de dooden. Door mijn clanck verdrijf ick de listen en plagen des Satans.)