Alkmaars dichtersgilde

Geschreven ter gelegenheid van Nationale Gedichtendag 2016. Het thema was: Jaren die druppelend versmelten.
Gedicht van de maand januari 2016

AFSCHEID
 
Met de fiets hetzelfde. Hij is van
vaders hand als de afrikanen
en de wit geschilderde tegels
aan de tuinrand. Of zijn schop,
zoals hij hangt op twee roestige
spijkers. Als een koploper aan
mijn schuurwand. Ik knik hem toe.
Wij zijn voorgoed van hem gemaakt,
van zijn altijd handen, steevaste grijns,
 
Met de dood hetzelfde, ik kan
hem eeuwig schrijven, zijn koude
tijd warm wrijven. Ik kan hem maken
voor de komma, betrappen voor
de punt. Ik ontzet aflijvigheid. Roep:
“Vader.” En hij staat gebogen
over zijn zaailingen in het decor
dat bleef. Op mijn lippen staat hij op.
Hij zwaait. Zijn handen zwart van grond.
 
Afscheid is gelijk. Het slingert tussen
lege bekers op tafel na het ontbijt.
Staat uitgepraat op het tuinpad.
Mislukt in een kus. Neemt de fiets.
Verdwijnt in een gesprek. Zit in het
woord dat vader zegt. Is in een zucht
weg, of blijft in het onderschrift
bij een groet. In zoveel leven
ben ik, dat ik blijvend ga.

©  Margreet Schouwenaar