Alkmaars dichtersgilde

Gedicht van de maand februari 2016

WINTERMORGEN

Dan komt de dag met februari-licht
mijn toegestopte warme lijf belagen,
door ijzig kille feiten aan te dragen.
Ik weet mijn plicht, maar trek de dekens dicht.

Ik adem rood en koud het weerbericht.
Verzilverd glas bewijst het kille dagen:
een dageraad zo haaks op mijn behagen.
Ik sluit mijn ogen, wetend dat ik zwicht.

De ijsvloer naast mijn weggeslagen dek
bevestigt koud mijn prille tegenslag:
de koestering raakt huiverend verloren.

Terwijl ik slaperig een sok aantrek
daagt zonneklaar de niets ontziende dag
mij ijzig nuchter uit… tot ochtendgloren.


© Adrie Oudejans