Alkmaars dichtersgilde

Geschreven ter gelegenheid van 8 oktober 2015

Groei

De wereld was nog groot,
besloeg de tuin, het straatje voor,
geluk school zomaar in een steen,
een bloem, een hoopje zand,
een kruipend diertje op zijn hand.
En niets had nog een naam.

Hij leerde alle woorden en ook
hoe je de wereld maken kon
en breken, maar evenzeer dat hij
niets te zeggen had.

De wereld kromp tot zijn eigen straat,
moeizaam schuifelt hij
van steen naar steen, staat stil,
glimlacht naar een bloem; de naam
is hij vergeten, een blauwe libelle
landt op zijn hand.

Het is nu.



Anneke Goddijn