Alkmaars dichtersgilde

geschreven voor Nationale Gedichtendag 2014

 

in de polder

 

dat de kokmeeuwen al zwarte kappen hebben

verbaast en stelt gerust. de lange winter

is nog niet uitgewoed, de ijzige wind

trekt schouders omhoog, stuwt het hart op

tot een roffelig ritme. in de kou ligt het pad

langs de verbrande molen er bleekjes bij

 

snuivend vind ik mijn weg, als een hinde

rennend en springend over takken die

door de storm hartstochtelijk gekust

van de boom zijn afgebroken

het riet langs de vaart is een uitgerafelde mand

een rand van kleurloos ritselen

 

in een bocht bots ik bijna tegen een fietser

die mij niet ziet omdat zijn ogen tranen

van dat waaien, of van een zwaar verdriet

ik schreeuw het hem na: dat van die meeuwen

het innige zwart, dat van dat onrustig hollende hart

en zwaaien maar, blijven zwaaien

 

 

© elly stolwijk