Alkmaars dichtersgilde

Vermogen

Gedicht van de maand april 2013

 

VERMOGEN

Het leven heeft haar leven terug
en ik mijn kinderogen. De zon
heeft armen. Het gras aaien. Ik
zie het: woorden een huis. Klinkers
een weg. Ik schrijf mij een ander
lichaam,

zinnen zonder dood, licht met een oog.
Alles nieuw. Het is mogelijk. Aandacht
heeft voeten. Zoenen zingen eleison.
De ruimte biedt schoot. Mijn hoed is
koppig. Mijn jas mijdt zon, ik ben nog lang
niet groot,

en stamp de plassen, knak de tak,
slaap zonder vuisten, nooit ben ik
gesjeesd, van onbekommerd liefhebben
bezit ik het meest. De straten zijn jong
en hebben mijn stap niet vaak gehad.
Overdoen

in een zachte bast, zonder schil. Ik schrijf
mij stil, als voor het slapen. Ik neem een bad.
Woorden spoelen mij af. Wat rest is niet
op maat. Het deert mij niet, nu ik krom
als een komma, verdwijn in de zin van
vaak.


©  Margreet Schouwenaar