Alkmaars dichtersgilde

geschreven ter gelegenheid van de onthulling op 8 oktober 2011 van de gerestaureerde gewelfschilderingen van Jacob Cornelisz. van Oostsanen over het Laatste Oordeel in de Grote Sint Laurenskerk

OOSTSAANE
 
Wankelend
op het reliëf van zerken
richt ik mijn blik
tot duizeling omhoog.

Een onherroepelijk oordeel
waagt mij op de schaal van Michaël.
Wie in het laatste oordeeluur
niet genoeg zal wegen
wacht galg en rad en hellevuur.
 
Ik zie,                 
met zacht penseel verbeeld,   
een goddelijk persoon;            
sereen gelaat, dat bij
het doorslaan van de schaal
geen meegevoel verraadt.
Geen smart of mededogen
bij marteling voor eeuwig.

Met stokkende adem
vind ik mij terug                 
op de stenen werkelijkheid     
van eindig zijn.

Terwijl ik zwaar de kerk verlaat
hervind ik lucht in werelds vragen:
Houdt men bij het wegen,
zo ver van de aarde,
rekening met gewichtsverlies?
En hoeveel weegt dan nog een ziel?

 

©  Adrie Oudejans